İzmir'de önceki hafta hastaneye kaldırılan Türk Halk Müziği bestecisi, söz yazarı ve yorumcusu Neşet Ertaş'ın, "primer hastalığı nedeniyle durumunun biraz daha ağırlaşması yüzünden yoğun bakım servisine kaldırıldığı" bildirilmişti. Ertaş sabah saatlerinde hayata veda etti.
74 YAŞINDA VEFAT ETTİ

74 yaşında yaşama gözlerini yuman usta sanatçı Ertaş, primer hastalığı nedeniyle durumunun biraz daha ağırlaşması yüzünden yoğun bakım servisine kaldırılmıştı.

NEŞET ERTAŞ KİMDİR

Babası saz ustası Muharrem Ertaş, annesi Döne Hanım'ın ilk çocuğu olarak Orta Anadolu bozkırlarının tam göbeğinde 1938'de Kırtıllar'da dünyaya geldi. Türk ozan Ertaş, Abdal müzisyen olarak da tarif edilir. Bozkırın Tezenesi olarak da bilinir. Kırşehir Abdal'larındandır..

Ertaş, ilkokula gittiği yıllarda önce keman, sonra da bağlama çalmayı öğrendi. Babası Muharrem Ertaş ile birlikte yörenin düğünlerinde sazı ile çalıp sesi ile türküler söylemeye başladı.

Neşet Ertaş, 1950'li yılların sonunda İstanbul'a gelerek ilk plağını "Neden Garip Garip Ötersin Bülbül" adı ile babası Muharrem Ertaş'a ait bir türküyle çıkardı. Halk tarafından çok beğenilen bu plağı ardından diğer plak, kaset ve halk konserleri takip etti.

Bir haftadir bu kötü haberi duymaktan korkarak aciyordum bilgisayari.
Cok kiymetli bir sanatciydi.
Allah rahmet eylesin.

Halk müziğinin babalarındandı allahtan rahmet diliyorum,

devlet sanatcısı degildi hep halkın sanatcısı oldu...................

Işıklar İçinde Yat Büyük Usta

Allah rahmet eylesin

Biz ondan razıyız, Hakk da ondan razı olsun. Nur içinde yat Bozkırın tezenesi...

Icimden bir sey yapmak, yazmak gelmiyor.
Gebersin diye beddua ettiklerimize bir sey olmuyor, sakindigimiz gözümüze cöp batiyor.
Cok üzgünüm cok.

“Erenler, canlar, dostlar, yarenler
Yüzümüz yerde, özümüz dâr'da
Elimiz bağlı, yüreğimiz dağlı
Gözümüz yaşlı, bağrımız ateşli
Yaşam bitimli, acılar bitimsiz
Sevgi acı ile kardeş, yaşam, ölümle eş.
Yer anamız, gök atamız
Doğada doğduk, topraktan var olduk
Bir tende can bulduk, bir bilinçle özgür olduk
Yaşam koşusu engebeli, yaşam yolu dikenli
Taş taşa değmeden duvar olamaz,
Birbirini üzmeyen insan olamaz.
Kimileyin insan yükü ağır,
Kimileyin duyguların dili sağır
An olur öfke kabarır,
Öfke geçer yüz kararır
Dünya işi dünyada kalır
Kişi kötü demeyelim, işi kötü diyelim
Ağrınan incinen kötü geçmişi unutsun
Giden yolcuya gönül çiçeklerini sunsun!
Sevgi en güzel çiçek,
Bağışlamak en büyük emek
Emeğiniz varsa bağışlayın
Toprak ana bir canı bağrına basıyor
Ölüm vadisinin gölgeli yolu
Tümümüzü bekliyor yaratılmışların sonu
Tanrı yaşam için sabır, umut sundu.
Ateş külde söner, acı yürekte diner.
Acı paylaşıldıkça azalır,
Sevgi paylaşıldıkça çoğalır.
Acılar azalsın, sevgiler artsın.
Kinler bitsin, dostluklar pekişsin.
Yeni yaşamlarda yeni çiçekler yeşersin.
Tanrı kalanlara uzun esenlik dolu yaşam versin.
Erenlerin, evliyaların ruhu sinsin.
Hacı Bektaş Veli, Hatayi Sultan, Pir Sultan ruhunu pak etsin
Gerçeğin demine hû! Ya Ali.”


Enver Cemal ŞAHİN

zahidem simdi öksüz kaldi
nur icinde yatsin büyük ustat

Hiç bilmezem keşik kimin
Aramızda gezer ölüm
Halkı bostan edinmiştir
Dilediğin üzer ölüm

Bir nicenin belin büker
Bir nicenin mülkün yıkar
Bir nicenin yaşın döker
Var gücünü ezer ölüm

Birinin alır kardaşın
Revan döker gözün yaşın
Hiç onarmaz bağrı başın
Hayır işten bıkar ölüm

Yiğidi koca olunca
Komaz kendiyü bilince
Birini koyup gelince
Gözlerini süzer ölüm

Kanı onun sevdik yari
Kıl taatın arı yürü
Miskin Yunus eydür bunu
Ejderhalar ezer ölüm

Yunus Emre